ทุกค่าย ทุกสี กำลังเร่งสปีดเข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้าย ศึกเลือกตั้ง 69

ถ้าดูตามโพลสำนักต่างๆ ก็พอได้เห็นว่าเหลือ “คู่ชิงดำ” กันแค่ 2 ก๊ก น้ำเงิน-ส้ม จะเป็น “อนุทิน ชาญวีรกูล” หรือ “ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ” มีโอกาสก้าวขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ โดยมีตัวแปรสำคัญคือ แดง “ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์” ที่กระแสเริ่มกระเตื้องขึ้นมา

บวก ลบ คูณ หาร ตามสูตรคณิตศาสตร์การเมือง คงไม่มีพรรคไหนได้เสียงถล่มทลาย แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ยกเว้นจะจุดติดกระแส เลือกตั้งทางยุทธศาสตร์

วัดใจคนไทยกันไปเลย ระหว่าง “กระแส” กับ “กระสุน” (ทุนเทา)

เพราะถ้าจะดูปัจจัยโดยรวม หรือปัจจัย Super Special ค่ายน้ำเงินดูมีภาษีดีกว่าเพื่อน ภายใต้การโอบอุ้มของเครือข่าย “รัฐพันลึก” ครอบคลุมอำนาจรัฐ อำนาจทุน โดยเฉพาะปัจจัยเสริมจัดหนัก แบบ Super Special จากขุมข่ายรัฐพันลึก

ร่วมด้วยช่วยกันปั่นกระแส “รัฐชาตินิยม” จากศึกไทย-เขมร จนทำให้ พรรคภูมิใจไทย กลายเป็นพรรคที่มีกระแส เป็นครั้งแรก หลังต้องจนอยู่กับนิยามคำว่า “พรรคเซราะกราว” มาหลายปี

ตอกย้ำความเป็นพรรคในร่างเงา ขั้วอนุรักษ์นิยมเดิม ด้วยคำพูดของ “เสี่ยหนู” อนุทิน “ขอให้คนที่รักลุงตู่ มาเลือกลุงหนู”

ขณะที่พรรคประชาชน รู้ดีว่าด้วยบุคลิกภาพของ “เท้ง” ณัฐพงษ์ ไม่ได้มีเสน่ห์ดึงดูดเท่ากับ “ทิม” พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เลยต้องอาศัยทีมเวิร์ก ด้วยการเปิดตัว “ทีมบริหารประชาชน” เรียกกระแสเรตติ้งให้กับ สส.เขต และบัญชีรายชื่อ

นับว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์พรรคการเมืองไทย ที่พรรคการเมืองกล้าเปิดตัวทีมฝ่ายบริหารล่วงหน้า ีให้ประชาชนตรวจสอบ ขุดคุ้ยประวัติ โปรไฟล์ ซึ่งหลายคนก็โดนกันแล้ว

เรียกว่าจิตไม่แข็งพอ คงไม่ไปต่อ

เชื่อว่า ในโค้งสุดท้ายของการหาเสียง จะมีการเปิด “ยุทธการแอร์วอร์” “ไม่เลือกเราเขามาแน่” เพื่อปลุกกระแสให้เป็นการเลือกเชิงยุทธศาสตร์ ระหว่างฟากฝั่งคนที่ต้องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประเทศ ปฏิรูกยกเครื่องระบบราชการ ที่เน่าเฟะจมปลักอยู่กับระบบ รัฐราชการ กับฝ่ายอนุรักษ์นิยม ที่ต้องการให้บ้านเมืองคงอยู่ในจุดเดิม

พรรคหัวขบวนฝ่ายเสรี กับพรรคบ้านใหญ่(มีของ) ใครจะมาวิน

นั่นก็ว่ากันไปตามเกม ปั่นแต้ม แต่หากจะให้มองข้ามชอตไปหลังศึกเลือกตั้ง ว่าด้วยสมการจับขั้วจัดตั้ง รัฐบาลผสม กับเกมแม่สีอำนาจ ทั้งน้ำเงิน ส้ม แดง เขียว ฟ้า รวมไปถึงค่ายเอสเอ็มอี ผสมกันได้หมด

ดูได้จากบรรยากาศบนเวทีดีเบต ต่างโอภาปราศรัย ถ้อยทีถ้อยอาศัย ไว้ไมตรีกัน จะมีบ้างที่หลุดกับบรรยากาศที่มันพาไป ซึ่งแค่เรื่องสิวๆ นักการเมืองเขาขอกันกินมากกว่านี้

ตามรูปเกมรูปการณ์ การหาเสียงที่จะเข้าโค้งสุดท้ายเข้าสู่ทางตรง โหมดขายนโยบาย ขายฝันบนเวทีก็ว่ากันไป ยังมีแนวรบใต้ดิน แรงหนุนตัวเติมแต้ม

ถึงเวลาไขก๊อกสอง-ก๊อกสาม เปิดหัวจ่ายกันแล้ว ประเมินกันตามผลงานว่า “ใครจะได้กี่โล”

พรรคไหนบริหารจัดการดี มีอำนาจรัฐ อำนาจทุน หนุนหลัง ก็ได้เปรียบคนอื่น

ฉากหน้าจะขายนโยบาย ขายฝัน ก็ว่ากันไป แต่ฉากหลังพลังอัดฉีดต้องจัดกันหนัก

ถึงยังไงก็ขาด ปัจจัยการผลิตแต้ม กันไม่ได้